One may ask… Which is the moment of utmost joy in any journey???
It’s not only the satisfaction of reaching at the destination…
Neither the excitement one feels before starting…
It is the path one takes…
The companions who walk together…
The laughs and giggles…
The sights and scenary…
It is even the hurdles one faces…
the trouble one falls in…
the pain one suffers and endures…
In all, it’s not the Start or Finish…
It the journey itself, the source of utmost happiness…
The rider’s face and bullocks pace are “shouting evidences” of this thought…
Above photograph is one of the most popular click in my portfolio… It has made it to the wall in two different exhibitions… Published in “Better Photography Magazine, January 2009″…
Clicked in Kutchh, during peak monsoon, on a causeway which was overflowing due to heavy rains in uppar parts of the local geography… Scooters, Motorcycles and cars were not able to cross it as water current was strong and levels high… but the Bull and the Farmer enjoyed every inch of the causeway while crossing…
Well said–great image also.
Thanks a lot Slamdunk…
તમે હમસફર થાઓ એમ વિનંતી છે
લાખ મુસીબતો ની વછે પણ મંજિલ સર કરીશું
જોરદાર ફોટો, આ ભાઈ નું નામ શું છે? અને કયા ગામ ના છે ?
આભાર ધીરજભાઈ… ખુબ સારી પંક્તિઓ…
આ ભાઈ સાથે ફોટો લીધો ત્યારે તો ઓળખાણ નહોતી થઇ… પણ પછીથી મિત્રતા બંધાયેલી… મુન્દ્રાથી ૮ કિમી પર ગામ “નાના કપાયા” અને ત્યાંથી બીજા ૫ કિમી આગળ ગામ “બોરાણા”… આ ભાઈ રહે “નાના કપાયા” અને એમની વાડી “બોરાણા” પાસે… ભાઈ નું નામ “ડોસાભાઈ ગઢવી”… બળદનું નામ પૂછતાં રહી ગયું છે… પણ જે causeway પર થી પસાર થઇ રહ્યા છે તે “બોરાણા કોઝ-વે” કેહવાય છે… પાણી નું વહેણ તે “ફોત” નદી…
Your insight is so deep especially for one so young ! You amaze me Biren .
Thank you so much Shubha… It’s God’s grace… and my parents’ upbringing that wud have made me what I’m…